Sakarya’da yaşayan 75 yaşındaki Necip Can, ortaokul yıllarında hevesle adım attığı saat tamirciliği mesleğini 61 yıldır aynı özen ve titizlikle sürdürüyor. Yarım asrı aşkın süredir zamana ayar veren usta, mesleği devredecek çırak bulamamaktan dert yanıyor.
Mesleğe 1963 yılında İstanbul’da başlayan Necip Can, daha sonra Sakarya’ya yerleşerek Adapazarı Çark Caddesi’ndeki dükkanında çalışmalarını sürdürmeye başladı. Gelişen teknolojiye ve dijital saatlerin yaygınlaşmasına rağmen mekanik saatlere hayat vermeye devam eden Can, geleneksel saatçiliği yaşatmayı sürdürüyor.
Saatçiliğe olan ilgisinin okul hayatının önüne geçtiğini dile getiren Can, meslek serüvenini şu sözlerle anlattı:
“61 yıl oldu. Bu iş zevk işi. Saatlere olan merakım yüzünden ortaokul ikinci sınıfta okulu bıraktım. 1963’te İstanbul’da başladım. O zamanlar pilli saat yoktu, her şey mekanikti. Eski cep saatlerinin kapaklarına fotoğraf işlediğimiz zamanlar olurdu. Şimdi gençlerde bu tür ince işlere ilgi kalmadı.”
Saatçiliğin en büyük sorununun çırak yetişmemesi olduğunu vurgulayan Necip Can, mesleğin sabır ve emek istediğini belirterek, “Gençlerde heves yok. Saatçilik zor bir meslek, herkes yapamaz. Ama gerçekten hevesi olan varsa tezgâhımıza gelsin, yetiştirelim” dedi.
Saat ustalığının yanı sıra sanatla da iç içe bir hayat sürdüren Can, gençlik yıllarında profesyonel müzikle ilgilendiğini ifade etti. Uzun yıllar İstanbul Beyoğlu’nda piyanist-şantör olarak sahne aldığını söyleyen Can, “Yıllarca Beyoğlu piyasasında programlar yaptım. Şimdi hobi olarak ara sıra piyano çalmaya devam ediyorum” diye konuştu.
