Her yaşın ayrı bir güzelliği vardır. Bazen neşe, bazen keder... Hayat böyle akıp gidiyor... Öyle ki çocukken sahip olduğumuz, gençliğimizde şahit olduğumuz, yaşlanınca da tebessümlerle anacağımız onlarca yıl... Ve her yıla sığan onlarca yaşam hikayeleri...
Her insanın kendi hikayesi vardır derler. İşte öyle birşey... Yaşamak... "Yaş"lanmak!
Ve her defasında hayattan yeni şeyler öğrenmek!
YAŞ 5: Anne ve babamın birbirlerine bağırmalarının beni ne kadar korkuttuğunu öğrendim.
YAŞ 7: Meşrubat içerken gülersem içtiğimin burnumdan geleceğini öğrendim.
YAŞ 12: Bir şeyin değerini anlamanın en iyi yolunun bir süre ondan yoksun kalmak olduğunu öğrendim.
YAŞ 13: Annemle babamın el ele tutuşmalarının ve öpüşmelerinin beni daima mutlu ettiğini öğrendim.
YAŞ 41: Bir insanın kendine olan güveninin, başarısını büyük oranda belirlediğini öğrendim.
YAŞ 44: Annemin beni görmekten her seferinde sonsuz mutluluk duyduğunu öğrendim.